آزمون نشت WebRTC

این آزمون چه چیزی را می‌تواند و نمی‌تواند تشخیص دهد

این آزمون کاملاً در مرورگر شما اجرا می‌شود و با هیچ سرور STUN شخص ثالثی تماس نمی‌گیرد. فقط نامزدهای host و .local (mDNS) را جمع می‌کند، پس تشخیص می‌دهد آیا مرورگر شما نشانی‌های شبکه محلی را فاش می‌کند یا نه. نشت نشانی IP عمومی از طریق سرور STUN را، که برخی سایت‌ها از آن استفاده می‌کنند، نمی‌تواند تشخیص دهد؛ برای محدود کردن آن از تنظیمات مرورگر که در ادامه آمده استفاده کنید.

نشت WebRTC چیست؟

وقتی صفحه‌ای یک اتصال WebRTC می‌سازد، مرورگر نشانی‌هایی را که از طریق آن‌ها قابل دسترسی است فهرست می‌کند؛ به این نشانی‌ها نامزدهای ICE می‌گویند. مرورگرهای قدیمی نشانی‌های محلی واقعی مثل 192.168.1.20 را به هر صفحه‌ای می‌دادند. نسخه‌های جدید Chrome، Edge، Firefox و Safari آن‌ها را با نام‌های تصادفی .local جایگزین می‌کنند، مگر اینکه اجازه دسترسی به دوربین یا میکروفون بدهید؛ به همین دلیل بیشتر افراد نتیجه امن را می‌بینند.

چطور WebRTC را محدود کنیم

• Firefox: صفحه about:config را باز کنید و media.peerconnection.ice.default_address_only را روی true بگذارید، یا media.peerconnection.enabled را روی false بگذارید تا WebRTC کاملاً خاموش شود (تماس تصویری در مرورگر دیگر کار نمی‌کند).
• Chrome و Edge: مرورگر را به‌روز نگه دارید تا نشانی‌های محلی پشت نام‌های .local پنهان بمانند. سازمان‌ها می‌توانند سیاست WebRtcIPHandling را تنظیم کنند تا نشانی‌هایی که WebRTC مجاز به استفاده از آن‌هاست محدود شود.
• Safari: نشانی‌های محلی به‌طور پیش‌فرض پنهان‌اند. فقط به سایت‌هایی که به آن‌ها اعتماد دارید اجازه دسترسی به دوربین و میکروفون بدهید.
• Brave: تنظیمات و سپس «حریم خصوصی و امنیت» را باز کنید و «سیاست مدیریت IP در WebRTC» را روی «Disable non-proxied UDP» بگذارید.
• از VPN روی کل دستگاه استفاده کنید: وقتی برنامه VPNRice وصل است، نشانی عمومی‌ای که WebRTC می‌بیند نشانی سرور VPN است.