در اواخر اکتبر ۲۰۲۶، بازار رمزارزها شاهد بزرگ‌ترین سرقت دارایی دیجیتال در تاریخ بلاک‌چین بود. سامانه‌های پایش زنده تراکنش‌ها، خروج ناگهانی و پرسرعت سرمایه‌ها از آدرس‌های خودکار ذخیره نقدینگی صرافی بایننس را ثبت کردند. طبق ارزیابی‌های شرکت‌های تحلیل داده نظیر TRM Labs و چین‌آلیسیس، مجموع دارایی‌های خارج‌شده بدون مجوز بین ۶.۳ تا ۶.۳۶ میلیارد دلار برآورد شده است.

این رویداد حوالی ساعت ۰۳:۲۴ بامداد آغاز شد و کیف پول گرم "Binance 14" را که در گزارش‌های عمومی اثبات ذخایر (Proof of Reserves) ثبت شده بود، هدف قرار داد. در واکنش به این رخداد، صادرکنندگان استیبل‌کوین‌ها به سرعت وارد عمل شدند: تتر بیش از ۱.۵ میلیارد دلار USDT و شرکت سیرکل حدود ۸۰۰ میلیون دلار USDC را در نشانی‌های مقصد مسدود ساختند تا بیش از ۲.۳ میلیارد دلار پیش از تبدیل در بازارهای غیرمتمرکز مهار شود.

چانگ‌پنگ ژائو و یی هه از بنیان‌گذاران صرافی، وقوع این رخنه را تایید و اعلام کردند که صندوق ذخیره اضطراری SAFU (با موجودی بیش از ۱۵,۰۰۰ بیت‌کوین) پاسخگوی کامل سپرده‌های کاربران خواهد بود و برداشت‌ها ظرف ۴۸ ساعت پس از نوسازی کلیدهای رمزنگاری از سر گرفته می‌شود.

بررسی‌های تخصصی نشان داد که این بحران ناشی از نقص در سازوکار اجماع بلاک‌چین نبوده، بلکه از نفوذ به لپ‌تاپ شخصی یکی از مهندسان دوآپس (DevOps) از طریق مهندسی اجتماعی آغاز شده و به سوءاستفاده از پروتکل EIP-7702 انجامیده است.

نقطه آغاز نفوذ: مهندسی اجتماعی علیه مهندس دوآپس

شواهد نشان می‌دهد نفوذگران به جای تلاش برای رخنه مستقیم به سرورهای اصلی، از آسیب‌پذیری عامل انسانی بهره گرفتند.

یکی از مهندسان ارشد زیرساخت صرافی در یک شبکه کاری با پیشنهاد مشاوره فنی با دستمزد بالا روبرو شد. در روند مصاحبه، از این فرد خواسته شد تا یک بسته نرم‌افزاری آزمایشی را برای ارزیابی مهارت‌های فنی اجرا کند.

این بسته حاوی بدافزاری پیشرفته بود که توسط تحلیل‌گران به گروه نفوذگر TraderTraitor (عامل حملات پیشین به شبکه رونین و صرافی بای‌بیت) نسبت داده شده است. بدافزار پس از اجرا، کلیدهای دسترسی نشست‌ها را به سرقت برد و یک درگاه ارتباطی به شبکه داخلی شرکت گشود.

مهاجمان با استفاده از این دسترسی، به صف ساماندهی تراکنش‌های خودکار صرافی نفوذ کرده و فرمان درخواست امضا را به سمت ماژول امنیت سخت‌افزاری (HSM) برای کیف پول "Binance 14" ارسال کردند.

تحلیل فنی EIP-7702: سازوکار واگذاری پویای کد

برای پی بردن به چگونگی تخلیه میلیاردها دلار بدون دسترسی فیزیکی مهاجمان به کلیدهای اصلی کیف پول‌های سرد، باید منطق ساختار EIP-7702 را ارزیابی کرد.

استاندارد EIP-7702 به عنوان بخشی از ارتقای پکترا در اتریوم معرفی شد تا قابلیت‌های انتزاع حساب (Account Abstraction) را بدون الزام کاربران به ساخت کیف پول‌های قراردادی پیچیده، در اختیار حساب‌های عادی (EOA) قرار دهد.

در این استاندارد، نوع جدیدی از تراکنش (SET_CODE_TX_TYPE با کد 0x04) تعریف شده که به حساب عادی اجازه می‌دهد با امضای یک مجوز، به نشانی یک قرارداد هوشمند پیوند بخورد. هنگام پردازش تراکنش در بلوک، ماشین مجازی اتریوم (EVM) موقتاً مسیر اجرای حساب عادی را به کدهای قرارداد یادشده تغییر می‌دهد:

$$ ext{EOA}{ ext{code}} \leftarrow ext{Contract}{ ext{implementation}}$$

این واگذاری اختیارات گسترده‌ای به حساب عادی می‌بخشد: ۱. عملیات گروهی: اجرای همزمان ده‌ها تاییدیه و انتقال رمزارز در یک تراکنش واحد. ۲. پرداخت کارمزد توسط شخص ثالث: تامین هزینه گاز شبکه به وسیله نهادهای دیگر. ۳. قوانین اعتبارسنجی دلخواه: تعریف شروط مشخص برای انتقال دارایی‌ها.

با این وجود، چنین انعطاف‌پذیری زمینه آسیب‌پذیری بزرگی را پدید آورد. در ساختار سنتی، هر انتقال نیازمند امضای جداگانه بود؛ اما در EIP-7702 با یک بار فریب سامانه خودکار امضا، اختیار تمام دارایی‌های موجود در حساب به قرارداد پروکسی مهاجم واگذار گردید.

روند سرقت دارایی‌ها از کیف پول "Binance 14"

صرافی‌های بزرگ دارایی‌های کاربران را در سه سطح نگهداری می‌کنند:

  • ذخیره‌سازی سرد (Cold Storage): خزانه‌های آفلاین چندامضایی یا سامانه‌های HSM که ۹۰ تا ۹۵ درصد دارایی‌ها را حفظ می‌کنند و در این حادثه کاملاً دست‌نخورده باقی ماندند.
  • کیف‌پول‌های میانی (Warm Wallets): بخش‌های واسط برای مدیریت تراز نقدینگی.
  • کیف‌پول‌های گرم (Hot Wallets): نشانی‌های متصل به شبکه برای انجام آنی برداشت‌های مشتریان.

مهاجمان با ارسال یک درخواست دستکاری‌شده به صف برداشت، سامانه را وادار به تولید یک امضای معتبر برای مجوز EIP-7702 کردند که اختیارات "Binance 14" را به قرارداد مهاجم می‌سپرد. این قرارداد بلافاصله عملیات انتقال دسته‌جمعی را کلید زد و موجودی توکن‌ها و استیبل‌کوین‌ها را در شبکه‌های اتریوم، آربیتروم و بی‌ان‌بی چین طی چند بلوک متوالی خارج ساخت.

پارامتر بررسی داده‌های ثبت‌شده اهمیت از منظر امنیت
مبداء اولیه رخنه لپ‌تاپ کاری کارشناس دوآپس بدافزار پنهان در آزمون استخدامی (TraderTraitor)
کیف پول گرم آسیب‌دیده آدرس ذخیره اصلی "Binance 14" کیف پول ثبت‌شده در گزارش اثبات ذخایر
شیوه نفوذ واگذاری کد بر پایه EIP-7702 کنترل رفتار اجرایی حساب‌های عادی
مجموع مبالغ خارج‌شده بین ۶.۳ تا ۶.۳۶ میلیارد دلار بزرگ‌ترین رویداد سرقت در تاریخ رمزارزها
دارایی‌های توقیف‌شده بیش از ۱.۵ میلیارد USDT و ۸۰۰ میلیون USDC فراخوانی توابع مسدودسازی قراردادها
تضمین بازپرداخت کاربران پوشش کامل از طریق صندوق SAFU استفاده از ذخایر ۱۵,۰۰۰ بیت‌کوینی صرافی

عملکرد شرکت‌های استیبل‌کوین: توقیف ۲.۳ میلیارد دلار

واکنش فوری منتشرکنندگان استیبل‌کوین‌ها ماهیت متمرکز این دارایی‌ها را آشکار ساخت. در قراردادهای هوشمند تتر و سیرکل توابع نظارتی تعبیه شده است:

  • freeze() / blacklist(): تغییر داده‌های داخلی برای ممنوعیت انتقال و بازخرید توکن‌ها از آدرس‌های تحت سوءظن.

طی ۹۰ دقیقه، تیم‌های امنیتی آدرس‌های هدف را مسدود کردند و بیش از ۲.۳ میلیارد دلار را مهار ساختند، هرچند بازگشت این مبالغ به طی مراحل حقوقی نیاز خواهد داشت.

هشدارهای ضروری برای مقابله با کلاهبرداری‌های ثانویه

پس از رخدادهای امنیتی بزرگ، کلاهبرداران سایبری از نگرانی کاربران سوءاستفاده می‌کنند:

  • پشتیبانی جعلی در پیام‌رسان‌ها: افراد سودجو با ایجاد حساب‌های ساختگی در تلگرام و شبکه‌های اجتماعی وعده کمک به بازگرداندن سریع وجوه می‌دهند.
  • حفظ کلمات بازیابی: پشتیبانی رسمی هرگز عبارات بازیابی ۱۲ یا ۲۴ کلمه‌ای یا کلیدهای خصوصی را درخواست نمی‌کند.
  • پرهیز از درگاه‌های ناشناس غرامت: کیف پول‌های شخصی خود را به پایگاه‌های مشکوک که ادعای پرداخت خسارت دارند متصل نکنید.
  • پیگیری تنها از نرم‌افزار رسمی: تمام امور و اطلاعیه‌ها را تنها از بستر نرم‌افزار اصلی صرافی دنبال نمایید.

ایمن‌سازی زیرساخت‌های شبکه با VPNRice

رویداد بایننس نشان داد که امنیت سازمان‌ها وابسته به آسیب‌پذیرترین ایستگاه کاری آن‌هاست. حفظ سامانه‌های مالی نیازمند تدابیر جدی است:

۱. محدودسازی ماژول‌های امضا (HSM): منع امضای خودکار تراکنش‌های نوع 0x04 بدون بررسی دقیق دستی. ۲. جداسازی تبادلات داخلی در لایه شبکه: رایانه‌های مهندسان و بخش‌های پردازش تراکنش نباید در بسترهای عمومی قرار گیرند.

سرویس VPNRice با پروتکل مدرن RiceGuard این پوشش دفاعی را فراهم می‌سازد. از طریق کپسوله‌سازی بسته‌ها در تونل‌های لایه سوم با الگوریتم رمزنگاری ChaCha20-Poly1305، بستری امن بدون ریسک شنود یا سرقت نشست‌های کاری ایجاد می‌شود.